Φιλοσοφείν Φιλοσοφείν Φιλοσοφείν Φιλοσοφείν
 

βιβλιοπαρουσιάσεις                                                                                                            

ΠΛΑΤΩΝ - Γοργίας, Φαίδρος, Σοφιστής,  Λάχης - Λύσις 

 ΣΕΞΤΟΣ Ο ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ - Ποιητική, , Πολιτικά Α-Β

ΜΕΛΕΤΕΣ: Νεοελληνικός Διαφωτισμός, Ζητήματα Διαλεκτικής, Εγχειρίδιον Παθών, Το φυσικό και το ανθρώπινοΗ επίδραση του Νίτσε στην Ελλάδα

Σελίδα 1, 2, 3, 4  >>


 ΠΛΑΤΩΝΓοργίας   (ή περί ρητορικής ανατρεπτικός)

Φέροντας το όνομα του μεγάλου σοφιστή από τους Λεοντίνους της Σικελίας, το έργο επιχειρεί να αναδείξει την πολεμική του μεγάλου φιλοσόφου εναντίον της σοφιστικής και των εκπροσώπων της. Κείμενο εξαιρετικής δυναμικής, με πολυσχιδείς φιλοσοφικές προοπτικές και αντιμαχόμενες προσεγγίσεις, ο «Γοργίας» διαπερνά με ενάργεια και πολλές φορές με αναγνωρίσιμη από τον σημερινό αναγνώστη κυνικότητα το σύνολο της ηθικής σφαίρας και προβληματικής. «Το δίκαιο του ισχυροτέρου», η αντίθεση «νόμος – φύσις», η «ρητορική», η «πειθώ», η «δικαιοσύνη», το «αγαθό», η «πολιτική», η «δημοκρατία», η «τυραννία», είναι μερικές μόνο απο τις έννοιες που διαπλέκονται, υπό τη δίνη μιας φιλοσοφικής έριδας, ανάμεσα στη σωκρατική υπεροχή του νου και τη φυσικοδικαιϊκή Καλλίκλεια αντιμετώπιση, που αναγνωρίζει το δίκαιο στην πλευρά της ανυπέρβλητης ισχύος και στηρίζει το δικαίωμα του ισχυρού ατόμου να κρατά κάτω από την εξουσία του τις ασθενέστερες φύσεις.

Ο τόμος της έκδοσης περιέχει εκτενή εισαγωγή με τον τίτλο Το Δίκαιο του Ισχυροτέρου στην Αρχαία Ελληνική Σκέψη «Οι φιλοσοφικές καταβολές της ιδέας»”, ενδελεχής μελέτη στην οποία αναλύεται και προσεγγίζεται με μεθοδικότητα «η φιλοσοφία του δικαίου» που αναπτύσσεται στον πλατωνικό Γοργία σε αντιπαράθεση ή συμπόρευση με τις σύγχρονες του Πλάτωνα σοφιστικές ερμηνείες και τις γενικότερες κατευθύνσεις του αρχαιοελληνικού νοείν  επί της στοχαστικής αυτής οδού. Ακόμη στον τόμο εμπεριέχονται το αρχαίο κείμενο και η μετάφραση του, καθώς και ικανοποιητικός αριθμός φιλοσοφικών, πραγματολογικών και φιλολογικών σχολίων, που θέτουν ως στόχευση να χρήσουν τον αναγνώστη «ηνίοχο» της ερμηνευτικής διερεύνησης και της ορθολογικής κριτικής που έπεται της ανάγνωσης. Τέλος η ανάπτυξη του έργου κλείνει με ένα υπόμνημα στον Άγγλο φιλόσοφο Thomas Hobbes, και τις συλλήψεις του για τη δικαιοσύνη και το αναπόδραστο της ανθρώπινης φύσης, ως απαραίτητο ενωτικό μέσο της πλατωνικής φιλοσοφίας με τη νεότερη ηθικοπολιτική σκέψη.

Εισαγωγή, φιλοσοφική ανάλυση, μετάφραση, σχόλια: Ηλίας Βαβούρας

 

Πρόλογος: Τ. Πεντζοπούλου-Βαλαλά

Σειρά: Αρχαίοι Συγγραφείς, Νο 114, Εκδόσεις Ζήτρος

Σχήμα: 12,5 Χ 19

Σελίδες: 851

Τιμή: 30 ευρώ

Θεσσαλονίκη 2008

Βιβλιοκριτικές: Βιβλιοκριτική 1 (Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Ε.Κ.Δ.Ε.Φ. Φιλοσοφία και Παιδεία, Τεύχος 51, σελ. 52, Απρίλιος 2009). Βιβλιοκριτική 2 (Περιοδικό Φιλοσοφείν, Τεύχος 1ο).


ΣΕΞΤΟΣ Ο ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ   (β΄ τόμος) 

 

Μέσα από τον τόμο φωτίζεται ο αρχαίος σκεπτικισμός με την διαμάχη των σκεπτικών φιλοσόφων των ελληνιστικών χρόνων με τους στωϊκούς φιλοσόφους. Είναι ιστορική συνέχεια του πυρρωνισμού, των απαρχών δηλαδή του αρχαίου σκεπτικισμού με τον ιδρυτή του τον Πύρρωνα, στον οποίο ήταν αφιερωμένος ο Α΄τόμος του Σέξτου του εμπειρικού (ΖΗΤΡΟΣ 2002). Στο μεγάλο πρόβλημα της γνώσης, της αλήθειας, του κριτηρίου της αλήθειας, του σημείου, αφιερώνεται ένα μεγάλο μέρος των Πυρρωνείων Υποτυπώσεων (2ο βιβλίο) και μέσα στις σελίδες τους ο Σέξτος, πολύτιμη ελληνική πηγή για την ελληνιστική φιλοσοφία, παρουσιάζει τις θεωρίες των μεγάλων φιλοσοφικών σχολών. Ο Αρκεσίλαος, ο Καρνεάδης, ο Φίλων, ο Αντίοχος, ο Αινησίδημος, είναι μεγάλοι εκπρόσωποι του σκεπτικισμού στα χρόνια που ακολουθούν τον θάνατο του Αριστοτέλη και μας φέρνουν έως τον 2ο αι. μ. Χ.

            Τα εκτεταμένα Προλέγομενα από την Καθηγήτρια κ. Τερέζα Πεντζοπούλου – Βαλαλά και η μετάφραση του αρχαίου κειμένου από τον Λέκτορα κ. Στυλιανό Δημόπουλο, επιτρέπουν να προβληθεί η ζωντανή εικόνα της φιλοσοφίας την εποχή της οικουμενικότητας του ελληνικού πολιτισμού.

 

Προλεγόμενα : Τερέζα Πεντζοπούλου – Βαλαλά

 

Μετάφραση: Στυλιανός Δημόπουλος

Σειρά: Αρχαίοι Συγγραφείς Νο 102, Εκδόσεις Ζήτρος

Σελίδες: 733

Τιμή: 30,00ευρώ

Σχήμα: 12,5 Χ19

Θεσσαλονίκη 2007


 ΠλάτωνΦαίδρος (Δεύτερη έκδοση, διευρυμένη)

Στο Φαίδρο, ένα από τα έργα κορύφωσης της σκέψης του, ο Πλάτωνας φιλοσοφεί πάνω στον έρωτα και το λόγο. Ο έρωτας, δηλαδή η μανία (η ένθεη ορμή) για το κάλλος, οδηγεί στην κρίσιμη διαπροσωπική σχέση, όπου η σωματική έλξη λειτουργεί ως περίοπτη αφορμή για την εξιδανίκευση του προσώπου που ερωτευόμαστε. Ο αισθησιασμός, χωρίς να καταργείται, υπερβαίνεται από τον πόθο για την ιδεατή ομορφιά, εφόσον η οντολογική ανάμνηση της μη ενσώματης ζωής της ψυχής παράγει το ενδότερο βλέμμα προς το ωραίο. Αυτή η οριακή εμπειρία υπαγορεύει και μια αντίστοιχη τροπή της φιλοσοφικής έκφρασης. Ο λόγος καθίσταται και αυτός ένας τόπος εσωτερικής έντασης, καθώς αποδίδει έναρθρα τη στροφή από τη σαρκική επιθυμία στη θέαση της μεταφυσικής αλήθειας του κάλλους. Έτσι ο πόθος συνεργεί με το λόγο, καθώς η ποιητικότητα του στοχασμού προσδίδει δραματική μορφή στην κλιμάκωση του πλατωνικού έρωτα.

     Ο πανεπιστημιακός Παναγιώτης Δόικος, μεταφραστής και σχολιαστής του Φαίδρου, αναπτύσσει αυτή τη συλλογιστική στην εκτενή μελέτη Η οντολογία του έρωτα και Η αισθητική του λόγου, η οποία συντάχθηκε ειδικά για την παρούσα – επαυξημένη και ως προς τα σχόλια και τη βιβλιογραφία – δεύτερη έκδοση του έργου. Το βιβλίο επιδιώκει αφενός την επικοινωνία του    αναγνώστη με αυτό καθεαυτό το βαθύ και ελκυστικό πλατωνικό κείμενο και, αφετέρου, τον ειδικότερο και τον ευρύτερο φιλοσοφικό προβληματισμό γύρω από τα ζητήματα του έρωτα και του λόγου.

Μελέτη, μετάφραση, σχόλια: Παναγιώτης Δόικος

Σειρά: Αρχαίοι Συγγραφείς, Εκδόσεις Ζήτρος

Σχήμα: 12,5Χ19

Σελίδες: 428

Τιμή: 21 Ευρώ


   

 ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, τόμ. 1: Πολιτικά Α, Β

 

Το αμείωτο ενδιαφέρον για την αρχαία ελληνική γραμματεία δεν οφείλεται σε κάποιο είδος αρχαιολατρίας η ρομαντισμού. Οφείλεται στη διαχρονική της αξία, και ειδικότερα τούτο ισχύει όσον αφορά την ηθική και πολιτική φιλοσοφία, κορυφαίος εκπρόσωπος της οποίας είναι ο Αριστοτέλης. Πολλές ιδέες των Πολιτικών του Αριστοτέλη αποτελούν πολύτιμο κομμάτι της κληρονομιάς κάθε καλλιεργημένου ανθρώπου και συνεχίζουν να τροφοδοτούν και να γονιμοποιούν τη σύγχρονη πολιτική σκέψη. Τέτοιες ιδέες είναι π.χ. η ενότητα ηθικής και πολιτικής, το κριτήριο ορθότητας των πολιτευμάτων, ο σκοπός της πολιτικής, η ουσία της πόλεως και του ανθρώπου, η έννοια του πολίτη, η ανεπάρκεια της θεωρίας του κοινωνικού συμβολαίου και η περίφημη αθροιστική θεωρία, ότι δηλαδή η γνώμη των πολλών πάνω σε γενικά θέματα είναι ορθότερη από τη γνώμη των ολίγων και ειδικών. Μια θεωρία που αποτελεί την πιο δυνατή συνηγορία υπέρ του δημοκρατικού πολιτεύματος. Πρέπει να θεωρηθεί βέβαιο ότι η βαθιά κατανόηση της Αριστοτελικής φιλοσοφίας είναι πολύ χρήσιμη για τον σύγχρονο άνθρωπο, γιατί «ο Αριστοτέλης δεν είναι ένας άνθρωπος του χθες ή έστω του σήμερα αλλά και του αύριο» (Ernst Bloch) και γιατί, όπως λέει ο Hegel, «αν θελήσει κανείς να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία, δεν έχει παρά να ασχοληθεί με τον Αριστοτέλη, ο οποίος δεν έχει ισάξιόν του στην παγκόσμια ιστορία των ιδεών».

 

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Δημήτριος Ι. Παπαδής

Πρόλογος: Ευάγγελος Βενιζέλος

Σειρά: Αρχαίοι Συγγραφείς Νο 89, Εκδόσεις Ζήτρος

Σελίδες: 539

Σχήμα: 12,5 Χ 19

Τιμή: 24,00 ευρώ

Θεσσαλονίκη 2006


 Η επίδραση του Νίτσε στην Ελλάδα.

"Τέχνη" και "Διόνυσος", Βλαστός και Καζαντζάκης

 

Το αντικείμενο πραγμάτευσης της συγκεκριμένης μελέτης είναι ο ελληνικός νιτσεϊσμός. Στο πλαίσιό της εξετάζονται θεμελιώδεις όψεις της πρόσληψης του Νίτσε στην Ελλάδα, όπως είναι η περίπτωση των περιοδικών «Τέχνη» και «Διόνυσος» καθώς επίσης και αυτές των Πέτρου Βλαστού και Νίκου Καζαντζάκη. Πιο διακριβωμένα, η ίδια πάντοτε μελέτη καταλήγει στα εξής συμπεράσματα: Ο νιτσεϊσμός των δύο περιοδικών λαμβάνει τη μορφή του εθνικισμού και του κοινωνικού ανισοτισμού, ακόμη και του κοινωνικού δαρβινισμού στην περίπτωση του συνεργάτη της «Τέχνης», του Παύλου Νιρβάνα. Ο νιτσεϊσμός του Βλαστού εμφανίζεται ως σκληρός κοινωνικός - φυλετικός ρατσισμός και ως ευγονική, γνωρίζει δε, όπως και ο νιτσεϊσμός της «Τέχνης» και του «Διονύσου», τον έπαινο και το θαυμασμό του Κωστή Παλαμά. Ο νιτσεϊσμός του Καζαντζάκη διακρίνεται από μεγάλο βάθος και αδιάλειπτη συνέχεια: σημείο εκκίνησής του είναι η διατριβή του συγγραφέα για τον Νίτσε, επόμενος σταθμός του είναι ο θαυμασμός του ιδίου για τον Μουσολίνι και τον Φράνκο, και σημείο κατάληξής του είναι η συνεργασία του με τη «Νεολαία» του καθεστώτος Μεταξά.

Η παρούσα μελέτη ακολούθως καταδεικνύει τον ελληνικό νιτσεϊσμό ως χονδροειδή παρερμηνεία της νιτσεϊκής φιλοσοφίας της πολλαπλότητας και της μάσκας, και αναδεικνύει την πλήρη ανεπάρκεια της φιλολογικής προσέγγισης αυτού του φαινόμενου ως σήμερα.

 

Στο Επίμετρο, η ίδια μελέτη συζητά δύο θέματα, ορισμένως συναφή προς τον ελληνικό νιτσεϊσμό. Το πρώτο αφορά τη φιλοτέχνηση της εικόνας του Νίτσε από την αδελφή του, ως γερμανού εθνικιστή και προδρόμου του εθνικοσοσιαλισμού φιλοσόφου. Το δεύτερο αφορά το ακανθώδες ζήτημα της σχέσης του Heidegger με τον εθνικοσοσιαλισμό και τον Νίτσε· στο πλαίσιο της πραγμάτευσης του ζητήματος αυτού, η μελέτη καταληκτικά επιχειρεί μία κειμενική αντιπαράθεση των δύο φιλοσόφων, εστιαζόμενη στην έννοια της πατρίδος και της απουσίας πατρίδος, εννοούμενης με μία φιλοσοφική - πολιτική σημασία.

Συγγραφέας : Λαμπρέλλης Δημήτρης 

Εκδόσεις : Παπαζήση
Χρονολογία έκδοσης : 2009
Σελίδες : 312
Τιμή : 18 ευρώ


 

  ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ - ΠΟΙΗΤΙΚΗ

Η  νέα  έκδοση  περιλαμβάνει  κατατοπιστική εισαγωγή,   το  πρωτότυπο κείμενο,  εύληπτη  μετάφραση  και  πλήθος  χρησιμότατων  στον  αναγνώστη  σχολίων. Η  φροντίδα  της  έκδοσης  ανήκει στον Δημήτριο Λυπουρλή, ομότιμο καθηγητή του  Πανεπιστημίου  Θεσσαλονίκης,  γνωστό  στους  αναγνώστες  της  σειράς  και  από  την  παρουσίαση  της  Ρητορικής  και  των  Ηθικών  Νικομαχείων  του  ίδιου  μεγάλου  φιλοσόφου.  Η  Ποιητική,  ένα  από  τα  μικρότερα  έργα  του  Αριστοτέλη,  είναι,     ασφαλώς,  το  έργο   του  που   διαβάστηκε  και  συζητήθηκε   -αιώνες  τώρα-  όσο  κανένα  άλλο  έργο  του  Σταγειρίτη  φιλοσόφου·  κυρίως  όμως  είναι  το  έργο  του  που  άσκησε  τη  μεγαλύτερη  από  όλα  τους  επίδραση.  Η  επίδραση,  πράγματι  αυτή  συνιστά  ένα  μεγάλο  κεφάλαιο  στην  ιστορία,  γενικά,  του   δυτικοευρωπαϊκού  πολιτισμού. Το  έργο  αυτό,  που  θέμα  του  έχει  όχι  τη  θεωρία  περί  ποιήσεως  αλλά  την  ίδια  την  ποίηση,    δεν  είναι  από  τα  εύκολα  κείμενα  του  Αριστοτέλη.    Ο  χαρακτήρας  του  είναι  πράγματι  ιδιότυπος: είμαστε  βέβαιοι  ότι  το  κείμενο  που  έχουμε  δεν  ήταν  παρά  οι  προσωπικές  σημειώσεις  του  Αριστοτέλη  που  θα τον  διευκόλυναν  κατά  τη  διδασκαλία  του  σχετικού  γνωστικού  αντικειμένου,  άρα  ένα  κείμενο  που  δεν  βρήκε  ποτέ  την  οριστική  επεξεργασία  του  από  τον  ίδιο  τον  «συγγραφέα»   ενόψει  δημοσίευσής  του.  Το  στοιχείο  αυτό  εξηγεί  το  πλήθος  των  δυσκολιών  που  το  έργο προκάλεσε  στους  μελετητές-ερμηνευτές  του,  με  αποτέλεσμα  να  έχει  συσσωρευθεί  ένας   τεράστιος  όγκος  σχετικής  με  αυτό  βιβλιογραφίας.  Η  νέα  έκδοση  είχε  λοιπόν  διπλό  στόχο:  από  τη  μια  να  συνεχίσει,  για  χάρη  των  ειδικών  αναγνωστών,  τον  διάλογο  με  την  ως  τώρα  βιβλιογραφία,  και  από  την  άλλη να  καταστήσει  το  εξαιρετικά  ενδιαφέρον  περιεχόμενο  του  έργου  προσιτό   και  στο  μεγάλο  αναγνωστικό  κοινό.  Το  αποτέλεσμα  μπορεί  να  θεωρηθεί  ιδιαίτερα  ικανοποιητικό:  οι  ειδικοί  θα  βρουν  στην  καινούργια  έκδοση  νέες  ενδιαφέρουσες  απόψεις,  που  ασφαλώς  θα  προκαλέσουν  συζητήσεις,  ενώ  οι  μη  ειδικοί  θα  μπορέσουν   εύκολα  να  οικειοποιηθούν,  αυτό  θα  πει:  να  χαρούν   το  περιεχόμενο  ενός  περίφημου  αριστοτελικού  έργου.

Εισαγωγή, κείμενο, μετάφραση, σχόλια: Δημήτριος Λυπουρλής

 

Σειρά: Αρχαίοι συγγραφείς Νο 112, Εκδόσεις Ζήτρος

Σχήμα: 12,5 x 19,00 Σελίδες: 390

Τιμή: 24,00 ευρώ

Θεσσαλονίκη 2008


ΠΛΑΤΩΝ - Σοφιστής

 

Ο Πλάτωνας υπήρξε μια από τις γονιμότερες διάνοιες στον κόσμο της φιλοσοφίας. Το πρόβλημα του κόσμου και της ζωής το μετέθεσε απ’ τα ορατά στο νοητό κόσμο. Εκεί εδράζεται το βασίλειο των ιδεών και η πραγματικότητα της ιδέας των ιδεών, της ιδέας του Αγαθού. Κατεξοχήν ιδεαλιστής βάζει τη δική του σφραγίδα στη φιλοσοφία όλων των εποχών. Ο Σοφιστής, έργο της ωριμότητάς του , δίνει μια στροφή στη φιλοσοφία του, η οποία και φάνηκε ήδη να διαγράφεται απ’ τον Παρμενίδη. Στο Σοφιστή επανεξετάζει τη θεωρία των ιδεών, επιχειρεί μια νέα διαπραγμάτευση της τέχνης και βρίσκει το δρόμο να εκθέσει το πραγματικό περιεχόμενο της σοφιστικής. Ο Σοφιστής, αν μη τι άλλο, οριοθετεί την ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας. Το νέο στοιχείο στο Σοφιστή, επαναστατικό θα λέγαμε, είναι ότι οι ιδέες βρίσκονται πλέον σε οργανική επικοινωνία. Σε αλληλεξάρτηση έρχονται  κίνηση και στάση, ον και «μη ον», όμοιο και ανόμοιο. Ο δυναμισμός παίρνει τη θέση του στην ιδέα. Ο Σοφιστής προωθεί μια οντολογία που συνδυάζει το στατικό μονισμό του Παρμενίδη και τον κινούμενο του Ηράκλειτου. Συνδυάζει κινούμενα και κινητά, συνδέει τις ιδέες μεταξύ τους και με τα πράγματα μέσω της ψυχής. Η  επινόηση της μερικής επικοινωνίας των ειδών φαίνεται να βοηθά στη λύση της επικοινωνίας νόησης και πραγματικού κόσμου. Ο Πλάτωνας θέλει να αποδείξει την υπόσταση του «μη όντος» ως «θατέρου», γι’ αυτό και εισάγει τη  θεωρία συμπλοκής των ειδών. To «μη ον» καθεαυτό δεν υφίσταται. Ως διαφορετικό του όντος, όμως, υπάρχει. Το «μη ον» είναι το διαφορετικό και, αφού κάθε πράγμα διαφέρει απ’ τ’ άλλα, η φύση του διαφορετικού κατακερματίζεται σ’ όλα τα όντα και  είναι «όντως ον» (Σοφιστής 258be). Στο βιβλίο πριν τη μετάφραση προτάσσεται η ευρηματική εισαγωγή μιας σπουδαίας ακαδημαϊκής προσωπικότητας, της Τερέζας Πεντζοπούλου- Βαλαλά, που σε αδρές γραμμές περιγράφει την προσπάθεια του Πλάτωνα να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα την Παρμενίδεια σύλληψη του όντος υποδεικνύοντας ότι αυτό που είναι και αυτό που δεν είναι ενέχονται το ένα στο άλλο. Ακολουθεί μια εκτεταμένη εισαγωγή του μεταφραστή που ασχολείται με βασικά θέματα του διαλόγου, αλλά και με θέματα σχετικά με το βίο, το έργο και την εξέλιξη της φιλοσοφικής σκέψης του Πλάτωνα. 

Πρόλογος: Τερέζα Πεντζοπούλου - Βαλαλά

Εισαγωγή – μετάφραση – σχόλια: Νικόδημος Μιχαηλίδης

Σειρά: Αρχαίοι Συγγραφείς Νο 118

Σχήμα: 12,5 Χ 19

Τιμή: 30,00

Σελίδες: 777

Θεσσαλονίκη 2008


  ΠΛΑΤΩΝΛάχης - Λύσις

 Στον παρόντα τόμο μεταφράζονται, αναλύονται και ερμηνεύονται φιλοσοφικά δυο από τους σπουδαιότερους Σωκρατικούς Διαλόγους του Πλάτωνα: Λάχης και Λύσις. Σε αμφότερους τους Διαλόγους η πλατωνική Διαλεκτική εμφανίζεται με τη μορφή της συνομιλίας και μιας αυθεντικά σωκρατικής-προφορικής επικοινωνίας. Η αξία αυτής της συνομιλίας και συνάμα επικοινωνίας έγκειται στο ότι έχει ως αντικείμενο την έννοια της αρετής. Η έννοια τούτη δεν κατανοείται ως ένα είδος χρηστομάθειας ή ως μια μυστική ουσία γνώσης, αλλά ως η εσωτερική ικανότητα του ανθρώπου να ενεργοποιείται μέσα στη ζωή με τη δέουσα αρμονία και φρόνηση. Έτσι βλέπουμε τον Σωκράτη να εφαρμόζει στη διαλογική πράξη αυτή τη δέουσα αρμονία και φρόνηση: αντιμετωπίζει ισότιμα τους συνομιλητές του, καλλιεργεί τον ορθό λόγο και με κατάλληλες ερωτήσεις  κατορθώνει να μετασχηματίσει την απλή συνομιλία σε φιλοσοφική ενασχόληση γύρω από ζωτικά θέματα, που αγγίζουν ουσιωδώς την καθημερινή βίωση των ανθρώπων. Τέτοια θέματα είναι, μεταξύ άλλων, η αγωγή των νέων, η ανδρεία ως στάση ζωής και η φιλία. Η φιλοσοφία, κατ’ αυτό τον τρόπο, αποσυνδέεται από κάθε είδους καθηκοντολογική στενότητα ή προσωπική μωροφιλοδοξία αναρρίχησης ή ατομική ιδιοτυπία και αναδεικνύεται σε κοινό τόπο εσωτερικής επικοινωνίας των ανθρώπων. Σε ένα γενικότερο πλαίσιο κατανόησης της πλατωνικής φιλοσοφίας επιχειρείται μια σύγχρονη ανάγνωση των δύο αυτών Σωκρατικών Διαλόγων και περαιτέρω μια φιλοσοφική εμβάθυνση στην ουσία του παιδαγωγικού έρωτα. Ο τελευταίος γίνεται αντικείμενο εξέτασης ως άσκηση στην αρετή και με γνώμονα τη διαλεκτική ηθικής και αισθητικής τελείωσης του νέου ανθρώπου. Αυτή η διαλεκτική ενέχει διαχρονική αξία και αποτελεί το ζητούμενο έως σήμερα.

Πρόλογος: Θεόδωρος Γ. Μαυρόπουλος

Εισαγωγή – μετάφραση – σχόλια: Δημήτριος Τζωρτζόπουλος

Σειρά: Αρχαίοι Συγγραφείς Νο 119, Εκδόσεις Ζήτρος

Σχήμα: 12,5 Χ 19

Τιμή: 30,00

Σελίδες: 748

Θεσσαλονίκη 2008


Νεοελληνικός διαφωτισμός - Φιλοσοφικές προσεγγίσεις

Είναι οριστικώς πλέον πιστοποιημένο ότι τα γενικά πλαίσια του φιλοσοφικού status του Νεοελληνικού Διαφωτισμού αντιστοιχίζονται με τα πλαίσια της φιλοσοφίας του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και δείχνουν την άμεση σχέση αλλά και την επίδραση που δέχθηκε η νεοελληνική σκέψη από την ευρωπαϊκή. Η εδραία όμως αυτή θέση δεν πρέπει να οδηγήσει σε μια αποκλειστική, γραμμική και μονοσήμαντη διάσταση της διασύνδεσης των δύο διαφωτισμών με ισχυρό πομπό τον ευρωπαϊκό και ευήκοο ή βαρήκοο δέκτη τον νεοελληνικό. Αντίθετα, υποστηρίζουμε ότι εκτός από την πλούσια πηγή του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού έτρεξαν και άλλα νάματα προς το ρεύμα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, τα οποία εκπήγασαν από μια δυσχερή και προβληματική συνέχεια της νεοελληνικής σκέψης. Σταθερό πάντως χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας του Νεοελληνικού Διαφωτισμού είναι η σταδιακή αλλαγή του οντολογικού πλαισίου και η δυναμική στροφή της φιλοσοφίας προς τις φυσικές επιστήμες. Η στροφή αυτή απαιτεί αναμφιβόλως την εγκατάλειψη της αριστοτελικής λογικής αλλά και της μετέπειτα καρτεσιανής νοησιαρχίας και την αντικατάστασή τους από μια εμπειρική-πειραματική μέθοδο. Η τελευταία συνδέει άρρηκτα τη φυσική με τη φιλοσοφία, ως "φυσική" ή "πειραματική φιλοσοφία", και οδηγεί στον Ι. Newton και τον J. Locke. Αλλά η σύνδεση αυτή της φιλοσοφίας με τις φυσικές επιστήμες -που θεμελιώνεται στη δυνατότητα αποδειξιμότητας και πρακτικών εφαρμογών- οδηγεί παράλληλα τη φιλοσοφική έρευνα στη σύνδεσή της με την πρακτική ζωή. Επομένως έχουμε έναν περιορισμό της μεταφυσικής και μετατόπιση του ενδιαφέροντος, λόγω του πειραματικού χαρακτήρα, στη σύνδεση φιλοσοφίας και κοινωνικής πράξης. Η πρακτικότητα αυτή διατρέχει κάθε έκφανση της ζωής, άρα υπεισέρχεται και στον προσανατολισμό της γνώσης, η οποία πραγματώνει τη φιλοσοφία ως όργανο της γενικής παιδείας που οδηγεί στη χειραφέτηση και τη γενική κριτική και όχι ως ένα συγκεκριμένο σύστημα θέσεων. Έτσι η φιλοσοφία γίνεται "υγιής φιλοσοφία" και επιτυγχάνεται η άρση των προκαταλήψεων και η κατάκτηση της ελευθερίας της φιλοσοφικής σκέψης, το φιλοσοφείν απροκαταλήπτως και ελευθέρως.

Συγγραφέας: Καραφύλλης Γρηγόρης

Εκδότης: Gutenberg

Έτος έκδοσης: Αθήνα 2008

Αριθμός σελίδων: 334 

Διαστάσεις: 23 Χ 17

Τιμή: €30.15


 Ζητήματα διαλεκτικής - Μια φιλοσοφική θεώρηση

 

 Ένας νέος ορισμός της διαλεκτικής θα τη διαχώριζε από διατυπώσεις ολιστικού ή μεταφυσικού (αφηρημένου, παγιωτικού) χαρακτήρα και θα την τοποθετούσε σε ένα ταυτόχρονα θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, όπου το πραγματικό δε θα νοούνταν παρά ως ένα σύνολο σχέσεων, ποτέ οριστικών ούτε τελειωμένων. Μια τέτοια διαλεκτική θα ενεργοποιούσε, βέβαια, το στοιχείο της άρνησης μα θα απέβαλλε το ιδεαλιστικό της περίβλημα (ιδέα, ένα, ίδιο)· θα εξέφραζε την ένταση των αντίθετων και των αντιφατικών (των πρώτων σε πραγματικό, των δεύτερων σε λογικό επίπεδο) με την ένννοια ότι θα δρούσε αποπαγιωτικά απέναντι τόσο στο σκεπτικισμό όσο και στο δογματισμό...


Συγγραφέας : Δεληβογιατζής Σωκράτης

 

Τίτλος : Ζητήματα διαλεκτικής
Μια φιλοσοφική θεώρηση

Εκδόσεις : ΖΗΤΡΟΣ
Χρονολογία έκδοσης : Θεσσαλονίκη 2000
Σελίδες : 268
Τιμή: 11.29 Ευρώ

 


  «Εγχειρίδιον Παθών»

 

Το «Εγχειρίδιον Παθών», το νέο βιβλίο του καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Θεοδόση Πελεγρίνη, βλέπει τα πάθη με άλλο μάτι. Ο καθένας μας, λέει ο συγγραφέας, είναι μάρτυρας μιας διαρκούς διαμάχης: της σύγκρουσης μεταξύ των παθών και του λόγου. Εμείς, για το καλό το δικό μας, υποστήριξαν στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι φιλόσοφοι, οφείλουμε να φροντίζουμε από την διαμάχη αυτή νικητής να βγαίνει κάθε φορά ο λόγος. Τα πάθη, ανέκαθεν, σχετίζονταν κυρίως με τη σκοτεινή και κακή πλευρά του ανθρώπου. Έτσι, επικράτησε η άποψη ότι εάν θέλει ο άνθρωπος να λειτουργεί με πνευματική διαύγεια και ηθική νηφαλιότητα, οφείλει να εκριζώνει από μέσα του ή, έστω, να χαλιναγωγεί τα πάθη του. Ωστόσο, τα ίδια αυτά πάθη μπορεί, συχνά, να σχετίζονται με την πιο φωτεινή, απαυγάζουσα, δημιουργική πλευρά του ανθρώπου.
     Αυτήν, ακριβώς, την ιδιαίτερη συμβολή των παθών στη ζωή μας αναδεικνύει μέσα από το βιβλίο του ο Θ. Πελεγρίνης, για τον οποίο τα πάθη, είτε εκληφθούν ως παθήσεις ή ασθένειες που σηματοδοτούν τον όλεθρο και την καταστροφή, είτε λογιστούν ως η δύναμη εκείνη που μας ωθεί «να ξεφύγουμε από τα συνήθη, πεπερασμένα μέτρα της φύσης μας», συνιστούν «τα συστατικά της ύπαρξής μας, που μας επιτρέπουν να δηλώνουμε την ενεργή παρουσία μας στον κόσμο».
Το «Εγχειρίδιον Παθών» δομείται από δύο μέρη. Το πρώτο, εξετάζει τις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί για τα πάθη στην ιστορία της φιλοσοφίας και της ανθρώπινης σκέψης (αρχαίοι συγγραφείς, χριστιανική αντίληψη, Καρτέσιος, Χιουμ, Τζέιμς).
     Στο δεύτερο και μεγαλύτερο μέρος πρωταγωνιστούν 31 πρόσωπα που εάν ξεχώρισαν για τις ιδέες τους, το ταλέντο και τη δράση τους, το χρωστούν αυτό στα πάθη τους. Ανάμεσά τους, οι Ανρί Μπερξόν, Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, Λόρδος Βύρων, Γουίλιαμ Σαίξπηρ, Εμμανουήλ Καντ, Θεόφιλος Καΐρης, Τζόναθαν Σουίφτ, Λουί Αλτουσέρ, Μάρκος Αυρήλιος, Μάρτιν Χάιντεγκερ, Όσκαρ Ουάιλντ, Τσαϊκόφσκι, Κίρκεγκωρ, Τζέιμς Τζόυς, Φράνσις Μπέικον κ.ά. Ο κάθε «πρωταγωνιστής» εξετάζεται ξεχωριστά με τα βασικά στοιχεία της δημιουργίας του και φυσικά τα πάθη του.

 

Συγγραφέας: Θεοδόσης Πελεγρίνης

 

Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα

Σελίδες: 437
Τιμή: 21.00€ 

 Αθήνα 2008

 


  Το φυσικό και το ανθρώπινο - Μια φιλοσοφική προσέγγιση

 

Το φυσικό εμπεριέχει κατά ένα μέρος μια νοηματική ζωή και διαχωρίζεται από τη σκέψη ή τη θέσμιση, μολονότι στην αρχαιότητα παραδείγματος χάρη όλα συμμετέχουν ή ανήκουν σ' αυτό - και ο ίδιος ο άνθρωπος. Το νόημα σε επίπεδο φύσης, εναρκτικά τουλάχιστο, υφίσταται μια διαδικασία μεταμόρφωσης χωρίς διαμεσολάβηση, προϋποθέτει ένα εσωτερικό ή μια παραγωγική εστία που δεν είναι εκείνη του πράγματος, ούτε όμως και του ανθρώπινου γενικά στοιχείου, από το οποίο διαφοροποιείται, ενόσω δεν ανάγεται σε μια κατασκευή ιστορικής, θεσμικής ή λογι(κιστι)κής έμπνευσης. Από την άποψη αυτή, πρόκειται για κάτι το αινιγματικό, μια οντότητα με την οποία δε διατηρούμε τόσο μια μετωπική όσο μια σχέση φέροντος, "υπο-κειμένου".

Συγγραφέας : Δεληβογιατζής Σωκράτης

Εκδόσεις : ΕΡΩΔΙΟΣ
Χρονολογία έκδοσης : 2002
Σελίδες : 135
Τιμή : 9.90 ευρώ